Μικρά, Μικρά και Ουσιώδη

> Πήγα στον δερματολόγο. Είχα μία μικρή κρεατοελιά στο μπούτι, και αφού μου είπε ότι δεν είναι τίποτα, και αν με ενοχλεί μπορούμε να την καυτηριάσουμε, εκεί, επί τόπου, είπα και εγώ, αφού είναι τόσο απλό, ας τη βγάλω. Μου έκανε μία μικρή τοπική ένεση αναισθησίας, έκοψε την ελιά και με ένα μαστούκι που έκανε μπζιιιιτ μπζιιιιτ την καυτηρίασε. Σύνολος χρόνος που έμεινα στο ιατρείο, μαζί με τον χρόνο που μας πήρε να γράψουμε την απόδειξη και να πάρουμε έγκριση από την ασφαλιστική, ότι θα καλύψουν αυτοί την επίσκεψη, 14 λεπτά. Κόστος; 48 Ευρώ η επίσκεψη και 114 Ευρώ η εγχείρηση! Μάλιστα. Αν δεν τα πλήρωνε η ασφαλιστική θα είχα πάθει έμφραγμα και μετά θα ήθελα ένα σκασμό λεφτά να κάνω μπαϊ πας!

> Μίλαγα με τον ιδιοκτήτη του 3ου διαμερίσματος της «πολυκατοικίας» μου, αυτό που νοικιάζετε. Για την ακρίβεια αυτός μου τηλεφώνησε να με ρωτήσει «τι ακούω»! Τα έχασα, ..., τι να εννοούσε άραγε ο μαθουσάλας; Μετά από λίγο κατάλαβα ότι με ρώταγε τι ακούω για την κρίση, ..., αν θα κλείσουν ελληνικές τράπεζες και ποιες; Μπήκα στον πειρασμό να του πω, ακούω ότι θα κλείσει η Εμπορική, αλλά τον λυπήθηκα τον παππού. Πως του μπήκε στο μυαλό ότι εγώ έχω πληροφορίες και μάλιστα έγκυρες; Όταν του είπα ότι δεν με απασχολεί το θέμα γιατί δεν έχω καταθέσεις (και μάλιστα άνω των 100 000 ευρώ που είναι το όριο εγγύησης) τότε με ρώτησε που έχω επενδύσει. Βλέπετε είναι σίγουρο για τον μπάρμπα ότι και μιλούνια λεφτά έχω και τα διαχειρίζομαι! Δεν ήθελα να τον απογοητεύσω και του είπα «κάτι λίγα που έχω τα έβαλα σε ομόλογα του δημοσίου», και τελείωσε εκεί η κουβέντα. Μα τι εντύπωση δίνω στον κόσμο;

> Όταν πρωτοάκουσα ότι για το φαινόμενο του θερμοκηπίου φταινε και οι αγελάδες, γέλαγα δύο βδομάδες. Σήμερα στο ραδιόφωνο άκουσα και την εξήγηση και έπαψα να γελάω. Για την παραγωγή ενός λίτρου γάλακτος απαιτείται ένας τόνος νερό. Για την παραγωγή ενός κιλού μοσχαρίσιου κρέατος, εκλύετε στην ατμόσφαιρα τόσο διοξείδιο του άνθρακα όσο και από ένα αυτοκίνητο που έκανε 240 χιλιόμετρα! Η αναλογία ανθρώπων-αγελάδων στη Γη είναι περίπου 1-0,5, δηλαδή μία αγελάδα ανά δύο ανθρώπους. Η κατανάλωση κρέατος από τον άνθρωπο έχει φτάσει σε σημεία ρεκόρ τα τελευταία 40 χρόνια, αυτό έχει γιγαντώσει την αντίστοιχη βιομηχανία σε τέτοιο βαθμό που είναι τελείως λογικό να μιλάμε για σημαντική ρύπανση. Μου έκαναν εντύπωση τα νούμερα αυτά. Μοσχάρι θα φαω μία φορά κάθε 2 μήνες, γάλα δεν πίνω, στην Ελλάδα δεν βλέπουμε και τόσες πολλές αγελάδες, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι είμαστε περικυκλωμένοι από «γελάδια»!

· Στο 4,6% ο πληθωρισμός τον Σεπτέμβριο. Αναρωτιέται κανείς που πάει ο μισθός του; Ρε παιδιά εκείνα τα 41 μέτρα και τα 583 αντίμετρα του κου Γκουντις, τι έγιναν; Πόσο δηλαδή θα ήταν ο πληθωρισμός αν δεν είχαμε όλα αυτά τα μέτρα εμείς οι ευτυχείς ιθαγενείς; Ακούει κανείς;

· Σήμερα το πρωί έκανα μία ώρα και ένα τέταρτο από το σπίτι μου στο γραφείο. Νομίζω ότι είναι το ρεκόρ μου. Εκεί που ήμουνα σταματημένη για 10 λεπτά στην πανάκριβη και πολυτελή αττική οδό, πάνω από το κεφάλι μου και σε απόσταση λίγων μέτρων αναβόσβηνε η τεράστια ηλεκτρονική πινακίδα .... «fasten your seatbelts». Αυτό είχαν να μου πουν οι υπεύθυνοι του αυτοκινητόδρομου αυτή τη συγκεκριμένη ημέρα, όχι «γίνετε κακός χαμός από εδώ μέχρι τη Λαμία», όχι «σας ζητούμε συγνώμη που σας βάλαμε να πληρώσετε το τριευρω για πιο γρήγορα και είστε καρφωμένοι στο ίδιο σημείο για μία ώρα» αλλά βάλτε τις ζώνες σας! Γιατί ρε γίδι υπάρχει κίνδυνος τρακαρίσματος; Σημείωση δεν διαφωνώ ότι οι επιβάτες πρέπει πάντα να φοράνε ζώνες αλλά αυτό το μήνυμα την συγκεκριμένη στιγμή το βρήκα πολύ άκαιρο.


Σολομός Μαριναρισμένος

2 κομμάτια σολομού, όμοια σε μέγεθος μεταξύ τους, περίπου 700 γραμμάρια με 1 κιλό το κάθε ένα, όχι όμως αυτά που είναι φέτες από το κέντρο του ψαριού. Συνήθως πουλάνε πλαϊνά κομμάτια με πέτσα ή και χωρίς από την μία πλευρά αλλά χωρίς το κεντρικό κόκαλο. Εσείς θα πάρετε αυτά χωρίς την πέτσα.
1 ποτήρι του κρασιού σάλτσα σόγιας
1 ποτήρι του κρασιού τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο
1 μικρό κρεμμύδι τριμμένο στον τρίφτη
Μπόλικο χοντροτριμμένο μαύρο πιπέρι
Λίγους σπόρους μάραθου σπασμένους στο γουδί (προαιρετικά)
1 ½ φλυτζάνι του τσαγιού ψιλοκομμένο μάραθο ή αν δεν βρήτε άνιθο


Ξεπλένετε το σολομό και τον σκουπίζετε καλά με μπόλικο χαρτί κουζίνας να είναι στεγνός. Βγάλετε και όσα κόκαλα μπορείτε με ένα τσιμπιδάκι. Βάζετε τα φιλέτα σε ένα βαθύ μακρόστενο τάπερ, το ένα πάνω από το άλλο. Ανάμεσα στα δύο φιλέτα απλώνετε το κρεμμύδι και τους μαραθόσπορους αν χρησιμοποιήσετε. Πασπαλίζετε με το πιπέρι και ραντίζετε με την σόγια και το τσίπουρο. Κουνάτε το τάπερ να πάει η μαρινάδα παντού. Το βάζετε στο ψυγείο για 1 μέρα, αναποδογυρίζοντας τα φιλέτα τακτικά ώστε να μαριναριστούν καλά από όλες τις πλευρές. Τη δεύτερη μέρα τα βγάζετε και με χαρτί κουζίνας τα καθαρίζετε και τα στεγνώνετε καλά. Απλώνετε σε επίπεδη επιφάνεια τον ψιλοκομμένο μάραθο και μπόλικο χοντροκομμένο πιπέρι και πιέζετε τα φιλέτα πάνω στα αρωματικά και από τις δύο μεριές ώστε να κολλήσουν απάνω τους. Τα δύο φιλέτα με τα αρωματικά τα ξανακάνετε «σάντουιτς» και τα βάζετε πάλι στο τάπερ στο ψυγείο για άλλη μία μέρα. Την επόμενη είναι έτοιμα να τα φιλετάρετε σε μικρά λεπτούλια φετάκια. Μπορείτε να τον χρησιμοιήσετε σε σαλάτες, πάνω σε ζεστό μαύρο φρυγανισμένο ψωμί, σε μακαρονάδα, σε σάντουιτς, όπου σας κάνει κέφι. Θέλει βέβαια και αυτός λίγες σταγόνες λεμόνι για να αναδειχθεί. Αυτό τον σολομό δεν τον έχω κρατήσει στο ψυγείο πολύ κυρίως γιατί καταναλώθηκε αμέσως σε ένα πάρτυ που είχα κάνει, έτσι δεν ξέρω να σας πω πόσο καιρό μπορείτε να τον έχετε. Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι ότι εδώ μπορείτε να μαρινάρετε μικρότερα κομμάτια ώστε να μην κάνετε μεγάλη ποσότητα και δεν ξέρετε μετά τι να την κάνετε. Σε αντίθεση με τον Gravlax που αν μειώσετε την ποσότητα του αλατιού και της ζάχαρης, δεν θα σας πετύχει.

Αυτά.

Τα χάλια τους

Δεν ξέρω τι να πω με όλα αυτά που ακούω για την οικονομική κρίση. Έχω μία πολύ συγκεκριμένη αίσθηση που όλοι μου λένε ότι είναι λάθος αλλά εγώ τι κάνω την έχω...

Αγαπητοί μου Αμερικανοί να πάτε στον πάτο της κόλασης και ας κατέβω και εγώ μαζί σας μερικά σκαλοπάτια. Φτάνει εσείς να πάτε στον πάτο!

Έτσι ακριβώς αισθάνομαι, καλά να τα πάθουν, αφού τους ενδιαφέρει μόνο η κατανάλωση, αφού την ασυδοσία την έχουν κάνει ευαγγέλιο – εκεί την ονομάζουν ελεύθερη αγορά βέβαια -, αφού δεν πάνε να ψηφίσουν και δεν έχουν άποψη για αυτούς που τους κυβερνάνε, αφού και όταν πάνε να ψηφίσουν τότε σταυρώνουν τον Μπους, τότε καλά να τα πάθουν και λίγα είναι!!

Δεν μπορώ πλέον να είμαι υπεράνω, δεν μπορώ πλέον να είμαι πολιτισμένη και πολιτικαλι κορέκτ! Μπάφιασα με τις μαλακίες τους, κλάνει η Αμερική και βρωμάει ο κόσμος όλος, επιτέλους!

Όταν έπεσαν οι πύργοι, βέβαια λυπήθηκα, σε κανένα άνθρωπο δεν αξίζει κάτι τέτοιο, αλλά αυτό το σημερινό είναι διαφορετικό, κανένας τρίτος δεν τους επιτέθηκε, κανένας δεν τους απείλησε, μόνοι τους τα κάνανε σκατά. Και αντί να πάρουν αυτά τα κουμάσια που έστησαν αυτή τη μπίζνα, μαζί με τα άλλα κουμάσια που έπρεπε να τους ελέγχουν και δεν το έκαναν, και να τα ρίξουν στα υπόγεια του σινγκ σινγκ, να γλεντήσουν με την άνεση τους τα εκατομμύρια που έβγαλαν από την μπάζα αυτή, τι κάνουν τα χαμένα ... κρατικοποιούν τα χρέη! Σαν αυτό που έλεγε παλιά ο Χάρυ Κλυν μιμούμενος τον θείο Καραμανλή «τα σα μα και τα μα μάσα τα».

Αλλά κατάφεραν και βρήκαν κάποιον πιο άχρηστο και επικίνδυνο από τον Μπους, για την επόμενη θητεία στο white house, εκείνη την μπίμπο την Σάρα Πέιλιν! Μα είναι να μην πάθεις ντουβρουτζά, όταν τη βλέπεις και την ακούς; Μα είναι δυνατόν να βρεθεί έστω και ένας νοήμων άνθρωπος να ψηφίσει αυτό το γίδι, υπό τις παρούσες συνθήκες;

Και μετά μου λετε να τους λυπηθώ; Ή να στεναχωρηθώ γιατί θα πληρώσω και εγώ προσωπικά κάποια από τα απόνερα; Δεν τους λυπάμαι, και είμαι διατεθειμένη να πληρώσω προσωπικά πολύ περισσότερα, φτάνει να βεβαιωθώ ότι θα πέσουν από τα ψηλά στα χαμηλά και θα αργήσουν να ξανασηκωθούν. Ας είναι αυτό το τίμημα.

Για να μην αρχίσω εκείνα τα παλιά για τις δικτατορίες που σπέρνανε αριστερά και δεξιά και τον ρόλο τους για την κατάσταση της χώρας μας. Άντε να μην αρχίσω ...

Ουστ !!!

Υποσχέθηκα στον Μισέλ την συνταγή για τον μαριναρισμένο σολομό, ή αλλιώς σολομό gravlax. Τον φτιάχνω πολύ συχνά γιατί είναι εύκολος και με γλιτώνει από την συχνή αγορά καπνιστού σολομού που είναι ακριβός. Υπάρχουν πολλές συνταγές σήμερα θα σας γράψω αυτή που συνήθως φτιάχνω και αύριο μία δεύτερη πιο αρωματική.

Σολομός Μαριναρισμένος

2 κομμάτια σολομού, όμοια σε μέγεθος μεταξύ τους, περίπου 700 γραμμάρια με 1 κιλό το κάθε ένα, όχι όμως αυτά που είναι φέτες από το κέντρο του ψαριού. Συνήθως πουλάνε πλαϊνά κομμάτια με πέτσα από την μία πλευρά αλλά χωρίς το κεντρικό κόκαλο. Αυτά!
1 ½ νεροπότηρο χοντρό αλάτι
1 ½ νεροπότηρο μαύρη ζάχαρη

Ξεπλένετε το σολομό χωρίς να βγάλετε την πέτσα και τον σκουπίζετε καλά με μπόλικο χαρτί κουζίνας να είναι στεγνός. Σε ένα μπολ ανακατεύετε τη ζάχαρη με το αλάτι. Διαλέγετε ένα βαθύ σκεύος να χωράει ίσα – ίσα το ένα κομμάτι σολομό. Ρίχνετε το 1/3 από το μίγμα αλάτι-ζάχαρη στο σκεύος και το απλώνετε να πάει παντού, βάζετε από πάνω το ένα κομμάτι του σολομού με το δέρμα προς τα κάτω. Απλώνετε από πάνω το άλλο 1/3 από το μίγμα πάλι να πάει παντού και να καλύψει τον σολομό. Από πάνω βάζετε το άλλο κομμάτι σολομού με την σάρκα προς τα κάτω και την πέτσα προς τα πάνω. Τέλος καλύπτετε με το υπόλοιπο μίγμα αλάτι- ζάχαρης και το απλώνετε πάλι να πάει παντού. Προσπαθήστε να το σουλουπώσετε λόγο μαζεύοντας κοντά στο σολομό ότι υπόλοιπα από το μίγμα έχουν παραπέσει, έτσι ώστε να το «χτίσετε» γύρω – γύρω. Σκεπάζετε με μεμβράνη όλο το σκεύος, και από πάνω βάλτε ένα βάρος να πιέζει καλά τα δύο φιλέτα. Εγώ συνήθως βάζω μία βαριά πέτρα από της πολλές που έχω σπίτι, αλλά εσείς μπορείτε να βάλετε ότι θέλετε, να είναι όμως ένα κάποιο βάρος ώστε να πιέζονται τα φιλετάκια μας, να μην τα χαϊδεύετε. Τα βάζετε στο ψυγείο για 2 μέρες. Όταν το βγάλετε θα δείτε ότι έχει κατεβάσει πολλά μαύρα ζουμιά και το ψαχνό του ψαριού έχει πάρει μία σκούρα κοκκινωπή όψη. Το περισσότερο – αν όχι όλο από το αλάτι και τη ζάχαρη έχει λιώσει, και τα φιλέτα είναι σκληρά, σαν να είναι ψιλοπαστωμένα. Τα καθαρίζετε από τα όποια υπολείμματα έχουν μείνει, και αφαιρείτε το δέρμα που πλέον βγαίνει πολύ εύκολα να κόψετε λίγο την άκρη και τραβήξετε με φόρα το δέρμα από πάνω προς τα κάτω (όπως κάναμε παλιά χαλάουα ένα πράγμα!!). Μπορείτε να βγάλετε και όσα κόκαλα θέλετε με ένα τσιμπιδάκι αλλά μην το παρακάνετε μόνο τα κεντρικά γιατί έτσι και αλλιώς για να τον καταναλώσετε πρέπει να τον φιλετάρετε σε μικρά λεπτούλια φετάκια. Αν στύψετε λίγες σταγόνες λεμόνι και τρίψετε φρέσκο πιπέρι πάνω σε αυτά τα φιλετάκια θα καταλάβετε τι εννοώ ότι δεν αγοράζω πλέον καπνιστό σολομό. Αύριο θα σας δώσω και μια δεύτερη συνταγή με αρωματικά χόρτα!

Αυτό τον σολομό τον έχω κρατήσει στο ψυγείο και 2 μήνες και δεν έχει πάθει τίποτα, στεγνώνει λίγο περισσότερο αλλά εμένα μου αρέσει καλύτερα έτσι.